DNA is het genetische basismateriaal van alle levende organismen. De structuur van DNA is van cruciaal belang om te begrijpen hoe het leven werkt. De dubbele helixstructuur van DNA werd in 1953 ontdekt door James D. Watson en Francis Crick. Deze ontdekking wordt beschouwd als een van de belangrijkste wetenschappelijke ontdekkingen van de 20e eeuw.
Watson en Crick gebruikten röntgendiffractiegegevens verkregen door Rosalind Franklin en Maurice Wilkins om de structuur van DNA te ontdekken. Deze gegevens toonden aan dat DNA een spiraalvormige structuur had en bestond uit vier organische basen gewikkeld rond een suiker-fosfaat-skelet.
Met behulp van deze gegevens suggereerden Watson en Crick dat DNA een dubbele helixstructuur had en dat er twee basen op elke streng zaten. Deze basen paren in complementaire A-T- en G-C-paren.
De dubbele helixstructuur van DNA levert belangrijke informatie over hoe het leven werkt. Door deze structuur kan DNA zichzelf kopiëren en genetische informatie overdragen.